nl-weetje

Na enkele seizoenen van druk optreden en verschillende festiviteiten hadden de Brugger

Daansers wel een eens een lang weekend rust verdient dus togen de dansers via verschillen de routes vrijdag 29 september naar het o zo pittoreske Appelscha om daar neer te strijken in het mondaine ressort hotel aan de vaart. Het organiserende comité had er voor gezorgd dat ze er als eerste waren om zo de andere dansers te kunnen begroeten en nog wat puntjes op de i te zetten over gemaakte afspraken met de hotel leiding.

Rond drie uur kwamen de eerste dansers binnen druppelen op een zon overgoten terras alwaar het welkoms kopje koffie genuttigd kon worden. Tijdens de koffie werden de reis verhalen uit gewisseld en ervaringen gedeeld en met een goed luisterend oor kon je conclusie trekken dat de start van het weekend goed was verlopen. Na de koffie werden de kamer sleutels verdeeld een kamer had wel een ligbad maar geen tweepersoons bed dus dit hobbeltje moest nog even genomen worden en toen kon men over gaan tot het in richten van de kamer en het uitpakken van de mee genomen bagage.

Na het testen van de bedden en het uitpakken van de koffers druppelde de dansers weer naar het nog steeds zon overgoten terras waar na het halen van de benodigde muntjes aan de aperitiefos werd begonnen. Na het in werken van de aperitiefjes kwamen oude reis verhalen naar boven deze werden zo overtuigend verteld dat je ze kon herbeleven.

Rond zeven uur werd er van ons verwacht om aan tafel te gaan voor het dineer twee van onze dansers en hun aanhang moesten toen nog arriveren dus even een overleg met de kok en weer een probleempje op gelost, echter tussen de soep en het toetje was ons ensemble compleet ook hun tom toms hadden Appelscha kunnen vinden.

Het diner bestond uit een aantal gangen waar onder de gang waar je aan zat de soep jachtschotel met seizoensgebonden groenten, lokale aardappelen en een lekker ijsje toe.

Het werd geserveerd met alle egard zo als ons dat als Brugger Daansers toekomt. Na de koffie werd het een beetje rustig maar dat duurde niet echt lang. De planning van de volgende dag werd gemaakt alle autonavigatiesystemen moesten weer worden in gesteld en geijkt en toen kwam de bonte avond op gang het werd een bruisend feest met zang verhalen geen dans, want we kwamen voor onze rust en natuurlijk een versnapering in de vorm van een drankje en een hapje. Onder tussen werd het tijdstip van ontbijt vast gesteld voor de volgende dag de schrijver van dit verhaal kon zich in het tijdstip vinden maar vond het wel wat aan de vroege kant. Toen wijzers van de klok het tijdstip van 24.00 hadden bereikt was het de ideale gelegenheid om het feest te onderbreken voor de nodige nacht rust ook natuurlijk gezien in het licht van de vast gestelde tijd voor het ontbijt en de gemaakte planning voor de reisdoelen van zaterdag.

Zaterdag werd vroeg ontbeten zo vroeg zelfs dat de kok geen tijd had om de eitjes gaar te krijgen maar over de verdere ingrediënten van het ontbeid hadden we geen klagen na de koffie gingen een aantal boertjes zwemmen, jammer dat de hotel eigenaar op een stel

keiharde bikkels uit het oosten had gerekend en daar om het water niet had verwarmd ik vroeg nog aan de voorzitter hoe koud het water was maar hij vond het niet meet baar. Na de ijs dip trokken de groepjes boeren alle vier windrichting op om het noorden te veroveren men ging naar na de ijs dip de hunnenbeden, Assen en Groningen noem maar op afstand en weer werden getrotseerd en er werd onder weg stevig in de buidel getast dat was te zien aan al het geen wat aan het eind van de middag als veroveringsbuit werd getoond echter er zat geen berenvel bij daar uit kon je de conclusie trekken dat het noorden beren vrij is gelukkig maar. Na de veroveringstocht werd er nog nagenoten op het zon overgoten terras van ons ressort. Enkelen gingen zwemmen en sommigen bestudeerden nog wat literatuur of de binnen kant van hun oogleden.

Rond zes uur in de avond werd het diner op gediend deze maaltijd was weer met alle liefde bereid en was zeer overvloedig we werden dus wederom in de watten gelegd het hoogtepunt was natuur het toetje dit werd met vuurwerk en minstreel binnen gebracht.

Hier na moest er zeker uitgebuikt worden en dat geschiedde na het uitbuiken kon de bonte avond beginnen. De maestro der tenoren Bennie opende het gezang en de groep volgde met volle borst af en toe viel er een stilte om de droge zing kelen te smeren en de innerlijke mens te versterken. Onder tussen hadden we ook nog een band met ons Twentse land want de resultaten van de spelers van het edele ros werden op de voetbalschoen gevolgd maar jammer een bloed arme remise was het resultaat.

Maar voor ons Daansers kon de avond niet meer kapot zeg maar dat we gewonnen hebben in de derde helft.

Werd er rond negen uur ontbeten en ja hoor de kok had wat meer tijd gehad en de eitjes waren dus precies goed gekookt en de Friese sûkerbolle smakten ons goed. Na het ontbijt werden de kamers leeg gemaakt en op geruimd want de volgen de gasten stonden al te trappelen toen nog een lekker bak koffie die ons werd aan geboden door de eigenaar van het ressort werd er innig afscheid genomen van elkaar en het hotel personeel met tranen in de ogen werd het personeel bedankt voor de goede zorg van de af gelopen dagen en de boertjes vielen elkaar nog een maal in de armen voor een laatste groet hier na kwam de oefening stof wolk als nel opgang en reed men richting het oosten dat wil zeggen sommigen anderen gingen bij voor beeld naar Hardewijk voor een broodje paling of een bakkie kibbelingen. In Harderwijk werd er nog iets aan cultuur gedaan in de vorm van een stads wandeling onder leiding van een gids, via de stads wallen kwamen we bij de kerk met daar om heen mooi romantische steegjes en pleintjes velen waren al een eerder in Harderwijk geweest maar hadden het stadje nog nooit van die kant beken. Tot slot wilde men nog vers gerookte paling kopen bij een wereld beroemde rokerij in Nederland, jammer maar ook In Harderwijk is op zondag veel gesloten in sommige kringen is namelijk de zondagsrust onaantastbaar en voor al bij de paling rokers.

Op jacht naar de paling bleef er dus niets anders over dan weer terug te lopen naar de wallen en boulevard daar werd de vis duur betaald en de broodjes paling gingen er lekker in. Men was tot de conclusie gekomen dat het tijd was om noar t oale stee toe goan dus werd de voet tocht richting de parkeer plaats in gezet. Het voor deel dat er in Hardewijk zondags geen geld mag worden verdiend ondervonden we op de parkeerplaats deze was namelijk geheel gratis Lucky we. Hier na viel de groep uiteen en gingen de boertjes moe maar voldaan huiswaarts. Hier bij wil ik een ieder bedanken die zijn steentje heeft bij gedragen aan dit fijne en gezellige weekend.

De Brugger Daansers uit Glanerbrug gingen zondag 27 juni 2010 kroamschudd’n bij de familie Slag. Ze verzamelde zich op een parkeerplaats om zich op te stellen. Twee personen gingen voorop met de krentenwegge. De accordeonist maakte muziek en de andere leden van de groep volgde twee aan twee. Één persoon belde aan en dan wordt er één en ander opgevoerd.

Dan gaan 3-4 vrouwen, of allemaal met de mand met spullen naar binnen ze zeggen dan of een van de vrouwen

Er werd nog even gedanst, daarna werd de krentenwegge in plakjes gesneden . Iedereen die daar aanwezig was kreeg een plak krentenwegge met roomboter. Zo kon iedereen meegenieten en smullen. Nu had alle noabers het kindje gezien en werd het opgenomen in het noaberschap. Als laatste hebben we in de tuin zitten naborrelen.

Waarom ik zo begin om een super geslaagde Brugger oamd 2009 te om schrijven ?. Is het feit dat een van onze trouwe leden Frans Riesthuis donderdag 29-10-2009 is overleden en dat we dinsdag 3-11-2009 afscheid van hem moesten nemen. In onze gedachten zijn we dan ook nog bij Carla, hun kinderen en klein kinderen.

Zaterdag 07-11-2009 zat de zaal bij café Nationaal in Glanerbrug om acht uur al goed vol ,met mensen van de zonnebloem, het reuma fonts, leden van bevriende dans verenigingen, genodigden en gasten.

Na de opening door onze voorzitter Hennie Blom werden door de Brugger Daansers een paar mooi dansen getoond. Waar onder de stoere boon(e)nopstekker hoe kan het ook anders en de mooie en zwierige rozen wals.

De stemming zat er vanaf het begin goed in, met liederen waar mensen vrolijk van werden en tussen door een paar grappen stond de zaak al snel op zien kop en de beentjes kwamen dus ook vlot van de vloer.

In de pauze werden er zoals de traditie dat voor schrijft loten verkocht. Om een gedeelte van de kosten te dekken. Na de verkoop van de loten was het Brook Duo weer aan de beurt en toen ging het dak er helemaal af. Ja de polonaise door Nationaal een verjongingskuur voor veel van onze gasten en toen dat nog niet genoeg was kwam er ook nog een sirtaki aan te pas en wat dacht je Glanerbrug op z’n Grieks. Onze Femmie gaf het voorbeeld ze was ten slotte nog maar net terug uit het Griekse.

Toen de rust een beetje was terug gekeerd kon er worden overgegaan naar de prijsuitreiking van de loterij. Daar maak je mensen blij mee ze kopen een paarloten en winnen ook nog eens wat.

Na de prijsuitreiking werden er nog een paar enveloppen aan vertegenwoordigers van de Zonnebloem en het reuma fonts overhandigd. Iets wat we ook traditioneel doen en de inhoud is samen gebracht door de bewoners van Glanerbrug.

Nu was het weer onze beurt om een paar mooie dansen te laten zien, echter het Brook Duo had het zo na hun zin, dat ze er geen genoeg van kregen en nog een keer hun kunsten wilden vertonen. Dan moetje als rechtgeaarde danser maar een keer over je hart strijken en het Brook Duo de voorrang geven, want volgend jaar is er immers weer een brugger avond niet waar. We hebben nog dansen genoeg om te laten zien. Na de toe gift van het Brook Duo kwam er toch nog een serieus moment want traditiegetrouw wordt de Brugger oamd gesloten met het Twentse volklied en het liefst op z’n Twens gezongen , dit gebeurde dus nu ook op deze avond en ja wel hoor de pet af, rechtop staan en zingen: Er ligt tussen Dinkel en Regge een land.

Na deze samenzang en het dankwoord voor de komst van onze gasten, het Brook Duo en de leden van de Brugger Daansers druppelde de zaal langzaam leeg doch de meeste gasten gingen niet weg om ons te bedanken voor deze onvergetelijke avond

Men had weer eens ouderwets genoten dat werd tegen ons verteld, en wij trots als een aap met 7…….

Er werd nog even wat op geruimd en na gepraat. De over gebleven krenten wegge werd verdeeld en toen ging een ieder zijn eigen weg.

Op de fiets naar huis regende het zacht, maar had ik toch nog een heel fijn gevoel van na pret.

Daar bij dacht ik ook aan Sylvia, Fokko en Frans ze zouden zeker hebben genoten van deze avond daarvoor waren ze immers Daansers.

Nationale folkloredag 2008 in Middelburg.

De Brugger Daansers zijn weer een weekendje op stap geweest en hebben onze folklore weer letterlijk de provinciegrens overgedragen. We zijn naar Middelburg geweest en we hebben In Wolphaarsdijk gebivakkeerd. In Goes gegeten en in Domburg in de zee gestaan, dus bijna huuuul Zeeland gezien.

Het begon vrijdag 19 September rond het middaguur. De auto in pakken ,kleding ,klompen, knipmuts en een groene krat met 24 flesjes mee. Je weet immers niet of ze ons merk daar wel verkopen. Toen de auto's redelijk gevuld waren met spullen die we nodig hadden, zijn de dansers naar het zuid westen gereden. Onder weg nog een bakkie gekocht en op weg naar Wolphaarsdijk. We zijn daar rond vier uur aan gekomen.
De voorzitter had de sleutels voor het onderkomen al geregeld, dus we konden zo het huisje in. Een Zeeuwse karren schuur, deze was best goed ingericht voor een schuur; koelkast, bedden combi magnetron en dergelijke, op die combi magnetron kom ik nog op terug, het is niet ieders ding die combi magnetron. Ik heb de auto geparkeerd en uitgeladen. De dames hebben de bedden op gemaakt en de koelkast gevuld. Wij hebben in de zon gezeten en de koelkast leeg gemaakt. Het eten voor de avond was immers geregeld. De boertjes gingen WOKKEN ( bijna twens voor kokkn).

We kregen in het wok restaurant een complete rondleiding van wat het is en wat je van kon laten maken. Het heeft ons heel goed gesmaakt en het was erg gezellig, met een fluitje heb ik de hele toko nog ff stil gekregen ja ja. En wat schetste mijn verbazing alle boertjes konden met met mes en vork omgaan. Na het eten werd de rekening op gemaakt en ging dit keer niet op het kaartje van Blom. Ieder kreeg zijn deel en betaalde dat ook. Daarna weer terug naar de schuren in Wolphaarsdijk en lekker borrelen bij de schuur, daar voelen de boertjes en boerinnetjes zich wel thuis.
P.S. het huisje naast ons werd bewoond door Belgen dat konden we tot diep in de nacht horen.

Zaterdag 20 september. Lekker op tijd het bed uit, wassen, scheren, klompen schuren enz. De COMBI MAGNETRON; wanneer een boertje of boerinnetje zo’n ding in de buurt heeft, wil dan broodjes bakken in dat apparaat. Dat is op zijn zachts gezegd niet jede manss zagge (germanisme) Naar grondige bestudering van de handleiding huul blz. 18 en 19 wist dit slim manneke hoe hij de broodjes warm kon krijgen. Eerst de croissants die waren gelukt, toen de af bakkertjes die waren wel gaar, maar werden niet bruin. Onze noabers wilde ook warme broodjes, dus is een schuur- genoot van ons ff gaan vertellen hoe het apparaat werkte, met als resultaat donders bruine broodjes ook van binnen en ze roken minder lekker dan die van ons. Gevolg een wat ligt geïrriteerde (aan gebrande) noaber. En geen broodjes, gelukkig hadden ze nog over van gisteren waar door ze niet met lege- maag naar Middelburg reden.

In Middelburg aan gekomen konden we met de twee tommen de parkeerplaats vinden en naar een korte wandeling kwamen we op het Abdij plein al waar de folkloredag zijn aanvang zou hebben. Ontvangst met koffie en bolus . Wat me wel op viel is dat de noabers die geen warme broodjes hadden gehad wel snel een bolus verorberde. Na het welkomstwoord ( waarom dat altijd zolang moet duren en vaak niet te verstaan zijn, waarop je al snel af haakt) gingen we Middelburg onveilig maken. We werden veel op de foto gezet. Je kon naar het museum, met de boot mee. Wij kozen er voor om zelf een stadswandeling te maken. Gelukkig hadden wij die keuze gemaakt zodat we naar de Hema konden om een hand doek te kopen of naar zeeman om veiligheid speldjes te halen. Voor afzakkerigge onderbroeken. En van het zonnige weer genieten. Op het Abdij plein stonden stand met oude ambachten en folkloristische snuisterijen kort om er was veel te doen .Tijdens het ochtend programma was de boot vol maar hier kom ik nog op terug. Rond half een was er een gezamenlijke maaltijd op het Abdij plein na de maaltijd bleek dat er nog kaartjes waren voor de boot (wat mot een boertje op een boot).
Dus togen we naar het opstap punt van de boot, hier wil ik nog geen punt van maken. Het zag er na uit dat het erg druk zou worden en dat werd het ook. We moesten ongeveer een uurtje wachten en dan zou de boot weer terug komen en konden we mee. De schrijver van dit verhaal wil best ff wachten, maar een uur vind ik zonde van mijn tijd en het voor uitzicht dat er te weinig boot is en te veel folkloristen. Je hoeft geen genie te zijn om te zien, dat de boot niet ging lukken wande de organisatie rond om de plaatsen, was een redelijk fiasco. Ik had toch al geen zeebenen dus ik koos er maar voor om elders een frisse neus te halen. De Bruggertjes die wel met de boot zijn geweest hebben genoten van alle ver en dichtbij gezichten. Na de boot tocht was bijna iedereen moe, maar voldaan zo als dit heet.

De meesten van ons hadden ook een vreselijke dorst. Om deze dorste te lessen werd er al snel een taverne gevonden en beschut voor de Zeeuwse wind vertoefden we enkele ogenblikken onder het genot van een drankje in de zon. Na het drankje moesten we weer naar het Abdij plein voor avond en afsluitende maaltijd. De over bekende Zeeuwse mosselen werden voor de liefhebbers geserveerd en wie geen mosselen beliefde kreeg rijst met lekkers, dus weer voor elk wat wils. Kosten nog moeite werden gespaard zeg maar. Daarna zijn we terug gereden naar onze karren schuren. Al waar we naar hier en daar een opfrissing een gezellige avond doorbrachten in de middelste karren schuur. Er werd in en buitenlands gedistilleerd uit gewisseld. Wat moppen getapt soms heeeele lange, want je hebt tenslotte twee mogelijk heden of nie Bennie?. Er werd zelfs één nootje gedeeld met z’n drieën. Ongelofelijk hé. Tevreden en moe gingen we redelijk op tijd naar bed om vervolgens zondag rond 08.45 het bed weer uit te rollen.

Zondag 21 september Op zondag werd besloten om naar het mooie rustieke aan de kust liggende plaatsje Domburg te gaan. Eerst rustig je dingen doen en lekker ontbijten. Nadat we de auto hadden volgepakt. Het huisje hadden schoon gemaakt en hier en daar wat onder de mat veegden reden we naar Domburg. Echter volgens mij was er één van de tom tommen nog niet wakker en reden we nog al wat kilometers om. Maar dan had je aan het eind ook wat, het onvolprezen Domburg aan de Nederlandse kust. FF een op zondag betaalde parkeer plaats zoeken en dan over de op delta hoog gebrachte duin naar het mooie brede stand. En natuurlijk de boerinnen moesten een foto aan zee. Het liefst in de zee, zeg maar een Twentse zeemeerboerin . Ik heb mijn klompen lekker droog gehouden ,want ik weet niet of tegen zee water kunnen. Misschien lopen ze wel uit. Na wat gedronken te hebben in een strandtent zijn we nog ff door Domburg gedrenteld en rond twee uur richting het oosten getogen.
Onderweg zouden we nog een hapje eten dat is ook gelukt maar natuurlijk niet zonder hindernissen. Af spraak was om vlak voor de afslag naar de A50 bij la place iets te eten. Op een bepaald moment is er een telefoontje dat vraagt waar we zijn. We dachten dat we nog een eindje moesten, maar plots reden we de afslag voor bij. Dus ff bellen en een afspraak maken voor de volgende eet gelegenheid voor de afslag naar de A1. Dat is ons eindelijk gelukt maar het eten was nou niet om naar huis te schrijven . Na het eten snel bij Deventer de IJssel over en na de knik op de brug bij Deventer ben je thuis. Na dat mijn reisgenote en ik in ons wonderschone dorp Glanerbrug waren aan gekomen. Heb ik bij haar nog een kop koffie (die gelukkig weer op voorraad was) gedronken en ben naar mijn eigen schuur gegaan. Waar naar het uit zoeken van de was het weekend tot een einde bracht. Tot slot wil ik alle deelnemers en vooral de Brugger Daanser bedanken voor het geweldige weekend in Zeeland. Ik heb vreselijk genoten en put er veel kracht uit. de vriendelijke groeten.
Hennik van de Brug.

De Twentsche Courant Tubantia ma. 25 aug. 2008 - Integreren kan soms zo gemakkelijk zijn

Grenstreek Glanerbrug ma. 11 augustus 2008

Krant Westervoort

De Twentsche Courant Tubantia wo. 23 juli 2008

Noaberschap

Grensstreek Glanerbrug ma. 10 December 2007

Glanerbrugs volkslied geschreven door Chris Fokkens

Glanerbrug

De Glane gled in glans deur Twente land

Ut zôg zich zelf een weg langs dal en rug

‘nbrug e slaagn deur wat mensn handn

‘dr ontstet mien dierbaar Glanerbrug

Daor is mien schone Glanerbrug.

Ut geet van ’n Beekhoek ver tot in ’t Aamsveen

Van ’t Stokersdorp tot an den Glane en ‘dn paol

Daor is t waor ‘k graag ’n tietje lang wil ween

Ze kent oe bijna allemaol

Ut dorp an ‘d Glane en den paol.

Ut Schipholt en de markt op ’t Heldersplein

Bultserve-speulen of an de Ekersdiek

In elke straot ’t gelud fanfare gein

De Brug dat zingt en maakt muziek

De Brug zit barstens vol muziek.

Ut hongerdorp en ’t tranendal in ’t rood

Karpaten ’t laantje en de zwarteweg

Veur water moi naor ’t kleigat of een sloot

Ik weet dr elke heg en steg

Ik weet der overal de weg.

De laatste rit an dbrug ’s noar ’n greune wei

An ‘d kerk of an de Veldstraot woj uutrust

Drie el veur één of vier veur allebei

Dan hey het had, een dorp dat bruust

De Glane gled in glans en ruust.

De Glane gled in glans deur Twente land

Ut zôg zich zelf een weg langs dal en rug

‘nbrug e slaagn deur wat mensn handn

Daor is mien dierbaar Glanerbrug

Doar is mien schone Glanerbrug.

Chris Fokkens

Glanerbrugs volkslied opgedragen aan mijn moeder bij haar 80^ste verjaardag op 2-4-1991

Vroger en noe geschreven door Hennik Kitter

Vroger en noe

Vroger ….. was d’r veur oons joa mer één dorp: De Brug.

Noe dit Eanske an landjepik, vin wi’j ’t nog trug?

Vroger ….. too leupen of fietsen wi’j noar de stad.

Noe zit de meesten in ’n dikke auto met het gat!

Vroger ….. hadden d’r hier vief zo’n slee, weej dat nog?

Noe bint d’r vief dee d’r gin hebt, zo is ’t toch?

Vroger ….. gungn wi’j noar de kärk met de hele stroat,

Noe val iej gewoon op a’j d’r nog wa hen goat.

Vroger ….. waren wi’j leu ’s oamds grif um 11 uur thoes,

Noe goat de jonge leu um dee tied pas van hoes.

Vroger ….. kon de fiets wa oaveral veilig stoan.

Noe druft ze met vrachtwagens d’r vandeur te goan.

Vroger ….. wir d’r oaver seks en porno vast nich heurd,

Noe is’t nich meer bie te hoaln wat d’r al gebeurt.

Vroger ….. zung men wa noar kantoor, school of fabriek,

Noe heur iej slagmoals van stress, spanning en paniek.

Vroger ….. wir wa vaak gezellig ’n priatke maakt,

Noe nich meer omdat iedereen in tiednood roakt.

Vroger ….. ha’w 3 dagen vakantie Lutterzaand,

Noe 3 wek heel wied vit noar ’t boetenlaand.

Vroger ….. ha’w aait de zommerdag het mooiste weer,

Noe is’t koald en nat, zee wi’j de zon nich meer.

Vroger ….. loa wi’j d’r oaver ophoaln as wi’j vindt,

Noe in’t spegel, dat wi’j ok zilf veraanderd bint!

Hennik Kitter

Glanerbrug 6 November 2007

Wij de BruggerDaansers hebben weer een bezige periode achter ons.Op Zaterdag avond 27 Oktober hadden de we de zo genaamde Bruggeravond dit is een feest avond die al voor de 25 ste keer is georganiseerd door onze vereniging.De avond heeft als doel om alle Glanerbruggers te bedanken voor hun steun van het af gelopen jaar.Deze feest avond word mede mogelijk gemaakt door de gast vrijheid van café Nationaal.En natuurlijk is er dan deze avond de overhandiging van de enveloppen met inhoud aan de verschillen de caritatieve instanties.En last but not least mogen we dan ook de gast dansgroep en de optredende artiesten niet vergeten die de avond, ondanks een eits wat magertjes op komst van het publiek tot een zeer wel geslaagde avond hebben gemaakt.Op Zondag 4 November hebben we aan de weg getimmerd in de regio Hengelo/Delden.We waren er op uit nodigen van een wel zeer bevriende dansvereniging" Twense lue" uit Delden.De roof gebied van de welbekende Twense boef " Hutten Kloas" . De Twense leu hadden een wandel tocht georganiseerd en wij mochten dansen op een pleisterplaats op de route.Het was de Oelerse molen een mooie gerestoreerde water molen.

We hebben voor het wandelende publiek opgetreden en de Twense leu verkochten koek en sopie , en dergelijke.Het komt niet vaak voor maar we hebben op de brug gedanst die op de foto is te zien.Ik moest even terug naar mijn lagere schooltijd wat er flitste iets door mij heen, eer kort Frans liedje dat velen van ons wel kennen namelijk Sur le pont d'Avignon. Of de vertaling van de eerste regel het liedje " Op de brug op de brug kun je dansen kun je dansen op de brug op de brug kun je dansen heen en terug " . We zijn tenslotte de Bruggerdaansers dus een brug is ons niet ge heel vreemd, maar onze brug is meer op de Glanerbeek georiënteerd. Het publiek heeft zich vermaakt en genoten van onze optredens we hebben vele positieve reacties gehad deze middag. De Twense leu die ons hadden verzocht om de wandeling op te luisteren waren ook zeer te vreden over onze prestatie. Af gezien van wat koude handen en een snot neus hebben in het onderkomen van de Twense leu nog een versnapering genuttigd en en zijn zoals gezegd moe maar voldaan naar ons smokkel dorp terug gekeerd. En met dank aan mijn danspartner die regelmatig mee sleurt heb ik wederom niets gebroken.

Met vriendelijke groet een daanser.

Nationale folkloredag in het gelderse Eibergen

Op 15 september 2007 hebben een delegatie van Bruggerdaansers een bezoek gebracht aan de Nationale folkloredag in het gelderse Eibergen.De dag begon met koffie en krentenwegge. hete openingswoord werd gesproken in een mooi rustiek kerkje. Na de opening werden we in verschillende groepen verdeeld en liepen we verschillen de routes door Eibergen er werden bezoeken gebracht aan o.a. Een patisserie, botenhuis aan de Berkel, een Historische boerderij, museum. In de middag werden we door een paarden kar naar de Malsemolen gebracht daar was een show met antieke tractoren. Ook kon men hier weer een versnapering gebruiken.Het geheel werd opgeluisterd door muzikanten van verschillende dans verenigingen. Na dat we werden terug gereden door paarden kar werd de dag afgesloten met loven de woorden voor de organisatie en de vrijwilligers en natuurlijk een uitstekend stampotbuffet.

Het was een zeer mooie dag je leert andere dansgroepen kennen en je steekt wat op van de historie in de omgeving.

H.Jongsma.

Een Bruggerdaanser.